در نگاه غربي پيش فرضي به نام تساوي حقوق زن و مرد وجود دارد که اين منطق اساساً زير سوال است. وقتي که دو جنس متفاوت، به لحاظ توانايي هاي جسمي، عقلي، روحي و عاطفي و نيازهاي شان متفاوت است، چگونه مي توان تکاليف و حقوق شان را مساوي فرض کرد؟! به خصوص اين که اسلام در برابر هر حقي، تکليفي نيز مشخص مي کند و براساس منطق اسلام، تناسب توانايي ها، حقوق ... و تکاليف است که عدالت را تعيين مي کند نه تساوي حقوق و تکاليف که بر اساس همين نگاه، کارهايي که با روحيات و فطريات زنان متناسب نيست را نبايد به

مثل مردي حوالي سي سال/ که دلش را حوالي ات گم کرد/ آبي آسماني چشمت،/ چشم در انتظار بارانت/ قرص ماهي ميان شالت بود/ خم شدي، توي حوض آب افتاد/ ماه در حوض غوطه ور در رقص/ مست لا يعقل و پريشانت/ تو تمام بهار ها هستي/ تو که باشي بهار مي چسبد/ لاله ها گونه هاي سرخ تو /وابرها چشم هاي گريانت/ که نه قافيه و نه شعر و غزل/ نه تفعل نه حافظ و سعدي/ ...

از هر دو سمت ِ اين ماجرا عقب گرد ، مشاهده شود . خوب ، اگر به اصول حرفه اي روزنامه نگاري هم توجه مي شد ، بازهم قابل تحمل بود تا اينکه به بهانه بومي کردن آن دانش و تجربه ها ، اصول اساسي و حرفه اي اين کار را هم نابود کنند . متاسفانه فضاي رسانه اي کشور علي رغم دارا بودن پتانسيل بالا و همچنين افراد با تجربه و دانشمند ولي همچنان در ورطه آشفتگي به سر مي برد . خبر نويسي ... آنهم در اين دنياي مافوق ِ تصور در سرعت انتقال پيام ) در اين روزها در کشور ما به يک سرگرمي بيشتر شبيه است تا يک کار تخصصي و حرفه اي

به راستي عاشوراي حسيني به پايان رسيده است و ما توانستيم تکليف شرعي خود را چون حسين بن علي(ع) در برابر احيا و حفظ شرايع اسلامي، دفاع از عدالت ،حق ولايت، خدامحوري و تاريخ سازي به درستي انجام داده ايم؟ مگر نه اينکه حسين بن علي(ع) ردايي جاودان بر پيکره اسلام خواهي و استکبارستيزي پوشانيد؟ مگر نه اينکه عباس بن علي(ع) دايرة المعارفي از دفاع حريم ولايت نوشت و ادب را در عمل درس آموخت ؟

اين شيخ نشينان ِ مادرزاد بدون ِ قدرت تفکر و تعقل ، وقتي عقب نشيني هاي موازيِ آمريکا در مناقشات منطقه را مي بينند بايد هم اينطور به خود بلرزند . مهمترين اين تغيير مواضع آشکار را مي توان در حمايت از دولت مرسي و در مدتي کوتاه ، بر خلاف آن عمل کردن و عقب نشيني و ناتواني در جلب آراء داخلي و عمومي براي حمله به سوريه دانست . البته پر بيراه هم به ذهن ِ آشفته شان نمي رسد...

سومين گزينه يعني تهديد هم که از حربه هاي دايمي دشمنان در طول تاريخ است . در زمان امام حسين (ع) ابن زياد آنقدر با مردم خشن برخورد ميکرد که ميگويند براي ايجاد رعب وو حشت ، دست 80 نفر مخالفش را در جا قطع کرد .آنچنانکه وقتي دستور داد مردم به جنگ با حسين(ع) به کربلا بروند ، کوفه از مردم خالي شد .و ايجاد فشار و سختي که نمونه اش بستن آب بر روي...

اين جريان سازي هاي عمده و تغيير در سبک ِ حکومت مناطقي که در برنامه ريزي هاي کلي براي دسترسي به اهداف خاص طراحي شده اند همگي شان رد ِ پايي آشکار از آموزه هاي عضو ارشد انديشکده آلبرت انيشتين ِ آمريکا دارند . حتماً چيزهايي در خصوص کتاب " از ديکتاتوري تا دموکراسي " اثر جين شارپ شنيده و يا خوانده ايد . وي در اين کتاب با استفاده از مباني نظري و البته با در . . . . . رويکرد علمي ، شيوه ها و آموزه هايي در خصوص کودتاي نرم را بيان مي کند .

آري حضور زنان در کاروان حسين بن علي (ع) از ابتداي سفر با بصيرت و آگاهي از نقش بي بديل آنها در صحنه عاشورا و اتفاقات بعد از آن بود و امام حسين (ع) در ادامه جريان اکرام زن مسلمان، احياي دين اسلام، نشان دادن پتانسيل وجودي زن در حضور به عنوان سرباز مدافع اسلامي ، پيروزي همه جانبه در عمليات رواني عليه امويان؛ زنان را همراه خود به دشت نينوا برد تا زنان کاروان حسيني به عنوان فاتحان زنده قيام عاشورا و حاميان و مشوقان و راويان جنگ بين حق و باطل تا هميشه تاريخ چون الگويي بي نظير ماندگار بمانند.

شايد خيلي ها در نگاه اول در خصوص مسئله مذاکره هسته ايران و گروه 1+5 دچار اين سوءتفاهم شوند که اين يک مذاکره صرف است و به دنبال آن موضع گيري هاي خاصي داشته باشند که در عمل هم اينطور ديده شده است . براي ارائه تحليل هاي بهتر نبايد خيلي سراغ سابقه دو طرف رفت ، با بررسي و پايش رفتارها و موضع گيري هاي دوطرف مي توان دريافت که شايد قرار است اتفاقي بيافتد ، اتفاقي از نوع و جنس ِ خواستهاي منطقي جمهوري اسلامي ايران . خوشبختانه اين روزها فرصت خوبي براي جمهوري اسلامي ايجاد شده است تا با استفاده از اختلافا

در لحظه لحظه حادثة آن ساعات پر التهاب مي توان عطر خوش غيرت، آزادگي، شجاعت، شهادت طلبي، بزرگي مقام زن، همدوش بود مرد و زن و… را در رفتار بانوان حرم حسيني و خيام نظاره کرد. به گونه اي که مي توان گفت: در اين واقعه لشکريان حسين بن علي (ع) همزمان قدرت نرم را در خيام و جنگ سخت را در ميدان مبارزه با انگيزه هايي متعالي به منصه ظهور رسانيده بودند. از يک طرف مردان در عرصه جنگ سخت به نبرد پرداختند و به شهادت رسيدند، و از طرف ديگر اين زنان بودند که در عزيمت مردانشان و تحمل سختي ها در کوران حوادث صبر را معنا